Ik fotografeer niet het licht, maar wat het achterlaat.

Fotograferen is voor mij geen beroep maar een manier van kijken. Meestal begint het met wachten: op de kantelmomenten van de dag, op het moment dat een bos ophoudt met bos zijn en iets anders wordt.

Mijn werk is donker van nature. Niet somber, wel ingetogen. Ik geloof dat een beeld sterker wordt naarmate je er minder in verlicht — dat wat je weglaat draagt evenveel als wat je toont.

Naast vrij werk fotografeer ik af en toe bruiloften en andere momenten van mensen die mij vertrouwen. Die reeksen deel ik in een besloten galerij, waar je zelf kan kiezen welke beelden je groot of op papier wil.